Is healing helend? Een onderzoek.

Afgelopen week hoorde ik een vraag die me niet meer heeft losgelaten. De vraag werd mij gesteld, maar het antwoord had ik niet en nog steeds stuitert de vraag in mijn hoofd heen en weer tussen verschillende argumenten, denkbeelden en ideeën. Een echte vraag dus, één die mijn wereldbeeld uitdaagt, op de grenzen ervan wijst en me dwingt te onderzoeken. Dat ga ik nu dus doen, de vraag en alles wat het oproept onderzoeken. Hier en nu.

Ik sprak met mijn vriendin Tineke over mijn recente kennismaking met Quantum Touch (QT), hoe enthousiast ik was over Quantum Touch van Richard Gordonde eenvoud van deze methode. QT is een methode om het zelfhelende vermogen van mensen te stimuleren. De beoefenaar van QT verhoogt en intensiveert de energie in zijn of haar handen en plaatst die op de pijnlijke plek van de ontvanger. Het lichaam van de ontvanger is van nature geneigd het trillingsniveau af te stemmen op dat van de omgeving en begint dat trillingsniveau dus te verhogen. Hoger trillen, zoals de lezer vast al weet, betekent meer bewustzijn, liefde, ontspanning en dus ook genezing. Op deze simpele manier wordt het lichaam in staat gesteld het zelfhelend vermogen te vergroten. Nog altijd vind ik het een wonder van eenvoud en doeltreffendheid. Maar de werkelijkheid is complex, paradoxaal en dynamisch…

Tineke hoorde mijn relaas geïnteresseerd aan en zei toen: “Ja maar, ik heb geleerd en ervaren dat ons lichaam alles doet uit liefde voor ons.” Een licht gevoel van verwarring rees in mij. “Ja, dus?” Sputterde ik nog tegen. “Nou, als ik pijn in mijn nek krijg,” verklaarde Tineke, “dan creëert mijn lichaam die pijn voor mij, uit liefde. Het creëert alles voor mij uit liefde, dus waarom zou ik het moeten helen?”

De vraag resoneerde ergens diep in mijn systeem. Ik zei nog iets als “ja, dat is interessant”, maar het onderwerp werd verlaten en we spraken die dag over vele zaken, maar niet meer hier over. Zoals ik al schreef, heeft de vraag echter mijn hoofd niet meer verlaten. Waarom moeten wij iets helen? Is er iets kapot dan? Iets niet goed? Gebrekkig? Schiet het te kort? En dan? Handje erop, beetje energie erin, over?

Stel ik heb pijn in mijn nek en ik wil er iets aan doen. Stel ook dat ik daar twee mogelijkheden voor heb. Ten eerste: ik kan paracetamol nemen. Ten tweede: ik kan een QT sessie doen. Wat is het wezenlijke verschil?

  • De paracetamol maakt mij ongevoeliger voor pijn. Misschien neemt het daarmee wat spanning weg uit mijn nek, waardoor de doorbloeding verbetert (wat m.i. niet anders kan betekenen dan dat ook het trillingsniveau omhoog gaat) en zo de genezing versnelt. Daarmee helpt de paracetamol ook nadat de chemicaliën zijn uitgewerkt.
  • De QT sessie verhoogt het trillingsniveau in mijn nek, waardoor deze zich kan ontspannen, waardoer de doorbloeding verbetert en de genezing versnelt. Er zijn vele voorbeelden van mensen die door QT verbazingwekkend snel herstelden van vele verschillende blessures, ziekten en aandeningen. (Hoe dat precies werkt (wat is dat eigenlijk, een trillingsniveau en waarom helpt het te genezen?) laten we even buiten beschouwing. We gaan er gewoon even vanuit dát het werkt.)

Het wezenlijke verschil in deze (kort-door-de-bocht) vergelijking, is de snelheid. De vraag is of dat werkelijk wezenlijk is. Ik denk eigenlijk van niet. (Let op: ik ben nog altijd aan het onderzoeken, hè! Ik weet nog niet hoe ik hierin sta, ik ontdek wat ik schrijf net zo snel als jij het nu leest.) Misschien is QT door zijn snelheid juist minder effectief omdat het zand in de ogen strooit. Ik heb die nekpijn namelijk niet voor niets. Daar zit iets achter, of onder. Een diepere pijn, woede, een verdriet, een onverwerkte emotie.

Ik moet steeds denken aan een voorbeeld uit het boek Quantum Touch van Richard Gordon, de grondlegger van de techniek. Hij beschrijft daarin een kleine vrouw die al jaren zo krom staat dat ze naar de vloer kijkt als ze loopt. Haar wervelkolom lijkt wel een meanderende rivier. Hij gaat met haar aan de slag voor een groep leerlingen, die met toenemende verbazing zien hoe Gordon in 75 (!) minuten d

effecten van Quantum Touch

Het is moeilijk niet onder de indruk te zijn van QT...

eze gewervelde puinhoop rechtzet. Als ze opstaat blijkt ze groter dan hij. Het is als een wonder, sta op en loop. Gordon moet zichzelf in zijn arm knijpen, de dagen erna ook, om niet weer in ongeloof te vervallen. Begrijpelijk, ik neem dat soort verhalen altijd tot me met een gezonde dosis onverschilligheid. Zelf ervaren, zelf getuige zijn, dat is wat telt in dit leven. Laat ik dat nu juist met QT meegemaakt hebben, hoe een korte, lichte aanraking een groot effect kan hebben. Daarom was ik juist zo geïntrigeerd door QT, daarom kocht ik uiteindelijk dat boek met de bedoeling het zelf te gaan beoefenen. Maar nu twijfel ik. En twijfel is het begin van wijsheid. Laten we zeggen dat ik heel erg aan het begin sta…

Terug naar die vrouw. Ik neem even de vrijheid een kort levensverhaal voor haar te fabriceren: Ze wordt geboren in een redelijk welgesteld gezin. Er is liefde, er is geld er is warmte. Dan, als ze negen is, overlijdt haar moeder. Vader werkt, het huishouden blijft liggen. Het meisje neemt de taken van haar moeder over, het verdriet leert ze weg te stoppen, dat leert ze van haar vader. Dit onverwerkte verdriet trekt haar ruggengraat krom naarmate de jaren vorderen. Ander verdriet stapelt ze daar bovenop, want dat heeft ze geleerd. Haar wervelkolom slingert zich door het leven. Plotseling staat ze in een klein klaslokaal voor een groepje mensen met grote ogen terwijl een man met donker krullend haar en koude vingers met zijn handen één voor één haar wervels betast. Een uurtje later staat ze zo recht als ze ooit voor haar moeder stond, maar dat herinnert ze zich nog niet. Verbaasd, opgetogen en in lichte verwarring gaat de vrouw die avond naar huis. Is dit echt, vraagt ze zich af, droom ik, of ben ik dood? De volgende ochtend en de dagen erna voelt ze zich als herboren. Na een week beginnen oude angsten en twijfels te knagen, een onbehaaglijk gevoel dringt zich haast ongemerkt aan haar op. Zonder dat ze het merkt verdringt ze deze nare gevoelens zoals ze gewend is dat te doen: door ze op te slaan in kleine kronkels in haar wervelkolom, als sediment in de bochten van een rivier. Na een paar maanden staart ze weer naar de grond als ze loopt, nu met een iets doffere blik dan voorheen.

Als de vrouw naar het ziekenhuis was gegaan, in plaats van naar Gordon en een geniale chirurg had operatief haar wervelkolom recht weten te zetten, dan ook zou het er weer op uitlopen dat de vrouw haar rechte houding weer zou verliezen. Als ze een titanium wervelkolom zou krijgen die wekelijks werd rechtgezet, dan zou ze weliswaar recht lopen, maar ofwel met een enorme emotionele crisis te maken krijgen, ofwel haar verdriet ergens anders in haar lichaam opslaan. In haar heup, in een tumor, in een hersenbloeding.

Ik hoop dat mijn punt duidelijk is: die kromme wervelkolom is een symptoom. QT, paracetamol, chirurgie, reiki, chiropractie en bidden, zolang de mens niet in zijn geheel wordt gezien en geliefd, is het allemaal symptoombestrijding. QT is dan misschien zelfs wel ‘gevaarlijker’ omdat het zo miraculeus lijkt en grote hoop opwekt die niet waargemaakt wordt zolang de ontvanger zijn of haar verantwoordelijkheid niet neemt.

Begrijp me niet verkeerd: ik denk nog altijd dat QT een prachtige, non-intrusieve, bekrachtigende helingstechniek is. Maar we moeten begrijpen dat de mens als totaal wezen gezien moet worden, wil het wezenlijk groeien. We kunnen ons leven lang symptomen bestrijden, emoties verdringen en zo verantwoordelijkheid en eigenliefde uit de weg gaan. Dat kan. Met veel (onbewuste) pijn en moeite. Maar dan gaan we ons volgend leven weer verder op de ingeslagen weg, totdat we onze les geleerd hebben.

Die vrouw met haar scheve wervels heeft liefde nodig, eigenliefde. Wil ze een duurzaam rechte rug hebben, zal ze moeten leren zichzelf lief te hebben, met alles wat ze is. Met haar pijn, haar verdrongen verdriet, haar kromme rug en de doffe blik in haar ogen. Het mooie van Quantum Touch is dat het het lichaam stimuleert in eigenliefde, de enige weg tot werkelijke heling. Als we QT en andere vormen van heling zo zien, als stimulans voor eigenliefde, dan zijn ze allemaal heilzaam. Zelfs paracetamol.

Zoals ik al zei heb ik dit onderzoekend geschreven. Het lijkt wel of ik ergens ben gekomen, maar er zijn ook andere vragen in mijn hoofd opgekomen. Zoals de vraag over snelheid. Is snel genezen beter dan langzaam genezen? Of de vraag over doseren. Hoe doseer je energie? Is een ziek lichaam in staat dit zelf te doen, of bestaat de kans op overvoering? Genoeg dus om nog over na te denken. Ik ben benieuwd naar jouw gedachten hierover. Wat zie ik over het hoofd?

One thought on “Is healing helend? Een onderzoek.

  1. Dag Chiel,
    Mooie blog. Om te reageren: Het verschil tussen veel ‘moderne geneeskunde’ en de alternatieven zijn de ‘bijwerkingen’. Noem het maar collateral damage, net zoals een bombardement want subtiel is vaak anders. En dat voor symptoombestrijding. De oorzaak blijft liggen…
    Bij Quantum Touch is het bepaald wél subtiel. En het klopt wat je schrijft. Toen ik van Richard Gordon les kreeg had ik één vraag paraat: Als iemand zichzelf geneest, wat heeft het voor zin als iemand de les nog niet heeft geleerd? Van Christiane Beerlandt had ik dat geleerd. Die schrijft daar boeken over vol: Wat betekent een ziekte voor de persoonlijke ontwikkeling? Een ziekte kun je in haar boek opzoeken. Zo betekent migraine kortweg dat je streng voor jezelf bent, alsof een ouderfiguur je steeds in de gaten houdt. Kortweg, want haar beschrijvingen zijn uitgebreid. Richard Gordon had dit ook begrepen en de cursus die hij gaf was één van de laatste in die vorm. Hij wilde zich namelijk nou nèt hierop storten: het psychologisch proces. En dat komt meestal neer op zelfacceptatie en liefde voor/vertrouwen in jezelf.
    Wie al QT doet kan inhaken op 2 maart: 7 days of inspiration. Er is nog geen #7diHealing in Amsterdam (#7di020). Het netwerken is begonnen, vooral bij Quantum-Touch. Dat komt. Gisteren gaf ik ook een interview en de oproepen staan her en der. Als je mensen wilt charteren om mee te doen dan kunnen jullie je eigen idee uitwerken met handoplegging op dinsdag 2 maart. De techniek maakt niet uit: Reiki, QT, trance healing, therapeutic healing of de hande van een tuinman die dat gewoon kan. Het is namelijk iets wat we van nature kunnen.

Nou?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s