Opgang | gedicht & foto

opgang

voor even vallen we samen in de nacht

dieper dan misschien ooit iemand kwam

ik weet hier moet het gebeuren want

een eicel deelt zich eerst tot hart en daaruit groeit een tong

zwevend, schrapend langs de bodem

met ergens een hand om onder te blijven

zo lang ik kan

maar wat is dat dan, hier beneden

waarvandaan die ochtendzucht

dat eerste woord dat op doet komen

in het donker op de bodem vallen onze lijven open

mijn hart blijkt groter dan het hare

ik koester haar en stijg weer op

opgang

Nou?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s